Ντοκουμέντα

  1. Η πρώτη έκθεση φωτογραφίας για τον κινηματογράφο και τη φωτογραφία που έγινε στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1957.

Δυο από τις φωτογραφίες που παρουσιάστηκαν στην έκθεση του 1957. Αριστερά, πλανόδιος κινηματογράφος στην Ουαλία το 1902. Δεξιά, η πρώτη μηχανή λήψης του Le Prince με 16 φακούς το 1887!

2. Ένα φύλλο εξετάσεων του Απριλίου 1965 στη Σχολή Σταυράκου στο μάθημα του Ρ. Μανθούλη «Φιλμική Τεχνική και Σενάριο».

Όταν γύρισα στην Αθήνα από τις Κάννες, ο Σταυράκος (που θα είπε μέσα του: Πώς τα κατάφερε αυτός, χωρίς σχολή, να κληθεί στο πολύ κλειστό Παγκόσμιο Συνέδριο Κινηματογραφικών Σχολών στις Κάννες, ενώ εγώ, με σχολή, παιδεύομαι τόσα χρόνια για να με δεχτούνε;) μου κάνει πρόταση να γίνω διευθυντής σπουδών στη σχολή του και να διδάξω. Και δέχτηκα, φυσικά

Ροβήρος Μανθούλης “Ο κόσμος κατ’ εμέ”

3. Τα ντοκουμέντα της μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Κινηματογραφικό Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού». Της μεγάλης προσπάθειας της τριάδας Μανθούλη, Μεσθεναίου, Παπαδάκη το 1964 για την παραγωγή ελληνικών ντοκιμαντέρ.

Με τον Ηρακλή και τον Φώτη είχαμε ιδρύσει μια μη κερδοσκοπική εταιρεία, το Κινηματογραφικό Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, με σκοπό να γυρίζουμε ταινίες με θέματα που θα διαλέγαμε εμείς. Είχαμε ετοιμάσει ένα πρόγραμμα με δώδεκα ταινίες που κάλυπταν όλες τις εποχές. Είναι τότε που πήγα στη Νέα Υόρκη για να δείξω την Πιο μεγάλη δύναμη, που είχε θέμα την κοινοτική ανάπτυξη και είχε παραχθεί σε συνεργασία με τον ΟΗΕ. Με την ευκαιρία, έκανα μια περιοδεία στην Αμερική δίνοντας διαλέξεις σε είκοσι πανεπιστήμια και προβάλλοντας την Ακρόπολη.

Ροβήρος Μανθούλης, Ο κόσμος κατ’ εμέ.

Το σχέδιο απότυχε λόγω έλλειψης χρηματοδότησης ή της απαίτησης της κυβέρνησης Καραμανλή κάθε ταινία αναφοράς στην αρχαία ελληνική τέχνη και πολιτισμό που θα παρήγαγε το Κέντρο να καταλήγει με τη διαφήμιση…  ενός κυβερνητικού έργου!